sat 07112009 0324 am.

no one knows what it's like to be the sadness

and no one knows what it's like to be hated

to be fated to telling only lies

no one knows what it's like to be mistreated, to be defeated

No one knows how to say that they're sorry and don't worry.

  .......................

................................

................................

     ครั้งนี้จะเปนข้อความสุดท้ายแล้ว.......

ไม่มีอะไรทั้งนั้น ไม่มีอีกแล้ว....

ไม่ได้ต้องการอะไรจากใครทั้งนั้น.....

ในเมื่อได้เลือกที่จะพูด ในเมื่อเลือกที่จะทำ...

ไม่ว่าผลตอบกลับมันจะเปนเช่นไร.....

เราต้องยอมรับมัน.. เเม้ว่ามันจะเจ็บปวดแค่ไหน

ความรุสึกไม่เคยเปลี่ยนไปเลย...

เคยรุสึกยังไง...ก็เปนเช่นเดิม....

......

............

ขอบคุน blog นี้ที่ทำให้เราได้มาระบายออกบ้าง....

ขอบคุน ทุกๆ comment ที่เคยเข้ามาทักทายกัน....

ถ้ามีโอกาสเราอาจจะกลับมา.....

....ขอบคุนอีกครั้ง....